Mijn beleggers basisprincipe

Bij mijn beleggingsstrategie vertrek ik vanuit dit basisprincipe : er is een duidelijk verschil tussen beleggen en speculeren.

Als het gaat over beleggen, dan denk ik over een langere termijn. Periodes van tien jaar en meer. Bovendien wil ik dan een goed afgewogen risico : een stuk kapitaalsbescherming, een stuk vastrentend, een goede verdeling over aandelen en obligaties, een goede muntverdeling... Het derde criterium is : ik wil er niet naar omkijken. In principe moet ik die belegging kunnen doen, het document in mijn kluis stoppen, en pas na tien jaar weer bovenhalen.

Niets spannends aan, gewoon gezond verstand : een appeltje voor de dorst, voor mijn pensioen.

Maar als we spreken over speculeren... Dan zegt de ondernemer in mij dat high risk/high yield toch wel een mooie afspraak is. Dan wil ik vijf keer per dag naar de koers kijken. Dan wil ik resultaat van minstens 5% op maximum een maand.
Die 'casino'-aanpak moet ik echter zoveel als mogelijk intomen. Ook hier geldt weer de 'gezond verstand' regel : beleggen in aandelen van degelijke bedrijven, die ook op langere termijn blijven bestaan.

Los van deze basisregel, is het eerste principe : enkel beleggen/speculeren met geld dat je niet (onmiddellijk) nodig hebt.