Beleggen in goud

Voor een ounce goud wordt tegenwoordig meer dan 500 USD neergeteld. Het is van 1981 geleden dat goud nog zo veel waard was. Maar is goud ook beleggingswaardig?

Goud is steriel. Het keert geen rente of dividend uit. Een prijsstijging met 40 % over een periode van tien jaar is nog steeds een inferieur beleggingsresultaat dan wat beleggers vandaag met risicoloze overheidsobligaties kunnen bekomen. De goudmarkt is ook erg “smal”, wat haar vatbaar maakt voor speculatieve bewegingen, gevoed door allerlei mythes. En zo zijn er wel een paar…

Overvloedig

Zo heet het dat goud schaars is. Niets is minder waar. Het aanbod is zelfs haast onuitputtelijk. Goud wordt immers niet verbruikt, maar gebruikt. Het verdwijnt niet in het productieproces. Recyclage is belangrijk en elke gram die wordt opgedolven, dikt de goudberg aan.

De bovengrondse wereldgoudvoorraad (momenteel geschat op ca. 130 000 ton) ligt opgestapeld in de kluizen van centrale banken, van particulieren en musea. Die voorraad groeit aan een tempo van ca. 2 % per jaar aan en bedraagt momenteel 40 keer de totale eindvraag van 2004.

Er zijn maar weinig sectoren, die op zo’n relatief ruime en vlot beschikbare voorraden kunnen rekenen. Ook de centrale banken zijn hun goud blijkbaar liever kwijt dan rijk. Het huidige ritme van netto-verkopen (530 ton in 2004, toch het equivalent van meer dan 20% van de mijnproductie) is een peulschil in verhouding tot de 32 000 ton aan reserves in hun kluizen.

Waardevast

Goud zou een goede bescherming bieden tegen inflatie. Deze mythe stamt uit de jaren 70, toen twee olieschokken en sterke prijsstijgingen in andere grondstoffenmarkten (waaronder goud) aan de basis lagen van het inflatieprobleem van die tijd. Niet omgekeerd: de inflatie deed de prijzen van de grondstoffen niet stijgen.

Er is – noch op korte, noch op lange termijn - geen enkel statistisch verband tussen inflatie en de prijsstijging van goud. Spaarboekjes, vastgoed, geïndexeerde obligaties en zelfs rendementsaandelen bieden een betere bescherming tegen inflatie dan goud.

Op lange termijn is de trend van de prijzen van alle grondstoffen, gezuiverd voor inflatie, eerder dalend, zeker niet stijgend. Dat kan worden verklaard door een stijgende productiviteit, waardoor de ontwikkeling van de productiekosten achterblijft op de algemene prijsontwikkeling. Voor goud, waarvan het economisch belang achteruit gaat en dat zeker niet schaars is, is dat niet anders.

De mijnproductie gebeurt aan een kostprijs van minder dan 300 dollar per ounce (USD/oz.), een vijfde zelfs aan minder dan 150 USD/oz. Die bedragen vertonen een merkwaardig stabiel verloop, ook al is er wereldwijd toch een beetje inflatie. Een prijs van 350 USD/oz. is daarom een redelijke langetermijnnorm. Het gebrek aan opwaartse druk op de kostprijs, beperkt meteen het opwaarts prijspotentieel.

Een verzekering, geen belegging

Geen rente of dividend, geen economische waarde, niet schaars, volatiel, niet waardevast… Waarom dan toch goud in portefeuille opnemen? Eigenlijk rest er maar een motief. Wie een oorlog, een revolutie of het ineenstorten van het geldsysteem als een reële bedreiging ziet, komt bij goud terecht.

Misschien overleeft het edel metaal die orkanen. Dat is niet zeker, maar de kans bestaat toch. In ieder geval is dat de enige goede reden om in goud te beleggen. Maar dan is de vraag of de goudprijs zal stijgen of dalen niet erg relevant.

Een tip: koop gouden munten van maximaal 1 ounce. Met een goudstaaf van 1 kilogram naar de bakker stappen is niet erg handig.
Comments:
Thema-link naar beleggen in goud:

http://www.volghetgeld.nl/artikelen/thema32_goud.html
 
Een reactie plaatsen